අවම ඇඳුම් භාවිතයට මම හුරු වූ හැටි ෴
අපේ විවාහයට සතියකට කලින් හස්බන්ඩ් එයාගේ සියලුම ඇඳුම් කුඩා බෑග් දෙකකට අසුරා මගේ ගෙදරට ගෙනත් දෙනවා.
(ඒ දින කීපයට ඔහුට අවශ්ය ඇඳුම් කීපය පමණක් ළඟ තබාගෙන.)
අපිට විවාහය එක්කම ඈතකට යන්න වෙන බව දන්නා නිසා මගෙත් අත්යාවශ්යම ඇඳුම් මොනවද කියලා තෝරගන්න මටත් සිදුවුණා.
පැදුරු දෙකක් බිමට එලලා මගේ අල්මාරි දෙකේ ඇඳුම් සියල්ල ඒවාට දැම්මා.
එක දවසක්ම අරගෙන මම මගේ ඇඳුම් වෙන් කලා.
ඇඳුම් එකින් එක බලමින් අඳින්න පුළුවන් ,
අඳින්න කැමති ,
අඳලවත් නැති ,
අඳින්නත් බෑ ඉවත් කරන්නත් ලෝබයි.
අඳින්නම බැහැ..
මේ විදියට ඒ ඇඳුම් සියල්ල වෙන් කලා.
හස්බන්ඩ් ගේ ඇඳුම් පිළිවෙත ගැන කල්පනා කලා .
වෛද්යවරයෙක් වූ ඔහු ඔහුගේම විදියට ඕනෑම තැනක හරි සතුටින් ඉන්නවා නම්, මටත් පුළුවන් නේද සරල වෙන්න කියන කාරණාව ගැන මම කල්පනා කලා .
ඉන්පසුව අඳින්න කැමති සහ අඳින්න පුළුවන් ඇඳුම් ටික පමණක් තෝරාගෙන
ඉතුරු ඒවාගෙන් තවත් කෙනෙක්ට ප්රයෝජනයට ගන්න පුළුවන් ඇඳුම් වෙන් කලා.
ඒවා මම සීමාවාසික ඖෂධවේදියෙක් ලෙස පුහුණු වූ රෝහලේ පිරිසිදු කිරීමේ කාර්යමණ්ඩලයේ කාන්තාවකට ලබා දුන්නා.(ඊට කලිනුත් මම ඇයට එහෙම දෙනවා)
දැන් මට පුදුම නිදහසක්. ඒ වගේම සතුටුයි .
ඉතුරු ඇඳුම් ගොඩ අතරින් අත් පිස්නා ආදිය මහන්න පුළුවන් ඒවා අරන් කපලා අත්පිස්නා – මේස පිස්නා ආදිය මැසුවා.
හොඳම තත්වයේ සාරි කීපයක් නෑදෑ වෙන කීපදෙනෙක්ට දුන්නා.
අවසානයේ මට ගමන් අඳින්න ඩෙනිම් දෙකක් ටී ශර්ට් 3 ක් ගවුම් 4 ක් වගේ ප්රමාණයක් ඉතුරු වුණා මතකයි .
දැනටත් මම මාස 6 කට විතර වරක් decluttering කරනවා. එතනදීත් ඇඳුම් අර වගේම වෙන් කරලා හොඳ ඒවා අවශ්ය කෙනෙක්ට දෙනවා.ඒත් ඉස්සර වගේ දැන් එහෙම ඉවත් කරන්න මගේ සහ හස්බන්ඩ් ගේ ඇඳුම් නම් නැතිම තරම්.
දරුවන්ටත් මේ ක්රමේම තමයි මම අනුගමනය කරන්නේ . එයාලත් ඉක්මනින් ලොකු වෙන නිසා ගෙදරට අඳින ඇඳුම් ටිකක් වැඩියෙන් තිබ්බට ගමන් අඳින ඇඳුම් හරිම අඩුවෙන් තියෙන්නේ.
දුවට , සාද හෝ විවාහ උත්සව වගේ ඒවට දිලිසෙන ඇඳුම් , නෙට් ඇඳුම් වගේ ඒවා අන්දන්නේ නැහැ.
පහසු කොට්න් ගවුම් තමයි අන්දන්නෙ,
එතකොට පාටි ඇඳුම් කියලා නිකරුණේ වියදම් කරලා එක පාරින් දෙපාරින් ඉවත් කරන්න වෙන්නෙත් නෑ .
මම වෙඩිං වලට ගොඩක් වෙලාවට අඳින්නෙම තනි පාට ගවුම් .
ඒ සඳහා මට ගවුම් දෙක තුනක් තියෙනවා. කරාඹු සපත්තු හෝ බෙල්ට් මාරු කරමින් පුංචි වෙනස්කමක් කරලා කොණ්ඩයට පොඩි වෙනස්කමක් කරලා ඒ ගවුම් කීපයම දැනට අවුරුදු 5 ක් පුරාවටම අඳිනවා.
( දරුවන් ලැබුණාට මගේ ශරීරයේ ප්රමාණය වෙනස් වුණේ නැති නිසා)
සාරි වලටත් අනුගමනය කරන්නේ ඒ ක්රමය. හැට්ටය මාරු කිරීම සහ අඳින විදිය වෙනස් කිරීමෙන් ඒ ක්රමයම යොදාගන්න පුළුවන් .
කාට හරි මේක විහිලුවක් වගේ හිතෙන්න පුළුවන් .
තැනකට ගියාම ලැජ්ජාවට පත් වෙන්න වෙයිද හිතෙන්න පුළුවන් .
අවමවාදියෙක් වෙන්න ඇත්තටම පහසු නැහැ.
හිත පාලනය කරගැනීම බලෙන් කරන්න පුළුවන් දේකුත් නෙවේ.
හරියටම අත්යාවශ්යම දේවල් වලට අවධානය දෙනවිට ජීවිතයේ අරමුණු පැහැදිලි වෙනකොට මේ ක්රමයට හුරු වෙන්න පුළුවන් .
අවමවාදී ජීවන රටාවකට අනුගත වුණාම අනික් අයගේ ඇස් වලින් ලෝකය බලන එක නතර කරලා තමන්ගේම ඇස් වලින් ලෝකය දෙස බලන්නටත් තමන්ට තියෙන දේවල් එක්ක ආත්මාභිමානයෙන් ඕනෑම තැනක ඉන්නටත්,
වෙනස් වෙන ලෝකයේ තමන්ගේම විදියකට ජීවත් වෙන්නටත් හැකි වෙනවා.
“පරිසර හිතකාමී ජීවිතයක් නේද මම මේ ගෙවන්නේ “යැයි සිතමින් තව දුරටත් සරල වෙන්න පුළුවන් අවස්ථා ගැන උනන්දු වෙනවා.
එතකොට අනුකරණය කරන්න සන්සන්ඳනය කරන්න මතක් වෙන්නේ වත් නෑ.. තමන් ගැනම ලොකූ සතුටක් ඇති වෙනවා.
මේවා බලන් ඉන්න දරුවන්ද ඉබේම මේ සරල ක්රමයට හුරු වෙනවා.
ජීවිතයේ නිදහස් බවක් සැනසිල්ලක් වගේම අත්යාවශ්ය වෙනත් දේවල් වලට වියදම් කරන්න මුදල් පවා ඉතුරු වෙනවා.
සරල ජීවන රටාවක් එක්ක දියුණු වෙන්න, සාර්ථක වෙන්න පුළුවන් මාර්ග සොයා ගන්නත් මේ විදියට හරිම පහසුයි.
තවත් සටහනකින් හමුවෙමු.
අදහසක් ලියා තබන්න .
